About

ENG

All of the work I do is done in collaboration – often with people from outside of the art world. I like to lend out my property and see what someone else wants to do with it. That person is good at what she or he does and I like to see the project improve by bringing together quality. And at same time improving and learning from each other.

I often use photography as the starting point in a project, by doing that photography becomes my standard medium, although I always switch to other media as I go along with the project.

Ever since I can remember I have had a problem with authority, which I use in my work. I would have liked to have had work with a light theme, but I can’t. Social inequality is a subject that is close to my heart and every time I think about it, I get angry and frustrated. All my work is really always about something that bothers my or stuff that I like. To make my work light-hearted I tend to use irony and self-mockery, but never cynicism (if I may say so myself). So I am in the middle of a project where I criticise gentrification by forming an ironic character of the cargo bike owner. And using the cargo bike (bakfiets) as a status symbol. I myself take the character and sing a self-written album full with Dutch folk music about the urban process that causes gentrification. 

NL

Al sinds ik mij kan herinneren heb ik een probleem gehad met autoriteit, dat gebruik ik in mijn werk. Graag had ik werk gehad met een luchtig thema, maar het lukt me niet. Sociale ongelijkheid is een onderwerp dat me aan het hart gaat en elke keer als ik er aan denk, raak ik boos en gefrustreerd. Eigenlijk gaat al mijn werk over iets wat ik vervelend vind of iets wat ik leuk vind. Om mijn werk toch nog luchtig te maken maak ik veel gebruik van ironie en zelfspot en nóóit cynisme (als ik dat van mij zelf mag zeggen). Zo zit ik midden in een project waar ik gentrificatie bekritiseer door een ironische karakter van de bakfiets eigenaar te vormen. En de bakfiets gebruik als statussymbool. Ikzelf neem het karakter aan en zing een zelf geschreven album vol met levenslied nummers over het stedelijke proces wat voor gentrificatie zorgt. 

About

ENG

All of the work I do is done in collaboration – often with people from outside of the art world. I like to lend out my property and see what someone else wants to do with it. That person is good at what she or he does and I like to see the project improve by bringing together quality. And at same time improving and learning from each other.

I often use photography as the starting point in a project, by doing that photography becomes my standard medium, although I always switch to other media as I go along with the project.

Ever since I can remember I have had a problem with authority, which I use in my work. I would have liked to have had work with a light theme, but I can’t. Social inequality is a subject that is close to my heart and every time I think about it, I get angry and frustrated. All my work is really always about something that bothers my or stuff that I like. To make my work light-hearted I tend to use irony and self-mockery, but never cynicism (if I may say so myself). So I am in the middle of a project where I criticise gentrification by forming an ironic character of the cargo bike owner. And using the cargo bike (bakfiets) as a status symbol. I myself take the character and sing a self-written album full with Dutch folk music about the urban process that causes gentrification. 

NL

Al sinds ik mij kan herinneren heb ik een probleem gehad met autoriteit, dat gebruik ik in mijn werk. Graag had ik werk gehad met een luchtig thema, maar het lukt me niet. Sociale ongelijkheid is een onderwerp dat me aan het hart gaat en elke keer als ik er aan denk, raak ik boos en gefrustreerd. Eigenlijk gaat al mijn werk over iets wat ik vervelend vind of iets wat ik leuk vind. Om mijn werk toch nog luchtig te maken maak ik veel gebruik van ironie en zelfspot en nóóit cynisme (als ik dat van mij zelf mag zeggen). Zo zit ik midden in een project waar ik gentrificatie bekritiseer door een ironische karakter van de bakfiets eigenaar te vormen. En de bakfiets gebruik als statussymbool. Ikzelf neem het karakter aan en zing een zelf geschreven album vol met levenslied nummers over het stedelijke proces wat voor gentrificatie zorgt.